Een medewerker van Action werd op staande voet ontslagen omdat hij een plastic tasje, ter waarde van 3 cent, niet had afgerekend. Op het moment dat hij de winkel wilde verlaten waren alle kassa’s overigens al afgesloten. Het tasje diende om de eerder die dag gekochte goederen in te vervoeren.

Ontslag op staande voet (OSV) is een zeer zwaar middel. Immers, van het ene op het andere moment wordt de werknemer op straat gezet, ontvangt hij geen salaris meer en heeft hij geen recht op een uitkering. Immers, het ontslag is aan de werknemer verwijtbaar. Een kantonrechter uit Midden-Nederland noemde dat eens, tijdens een zaak waarin ik de werkgever vertegenwoordigde, een Stalin-middel.

Een dergelijke ontslagbeslissing dient dan ook niet lichtvaardig te worden genomen. De Hoge Raad heeft al jaren geleden bepaald, dat aan een OSV niet alleen een objectief dringende reden ten grondslag moet liggen, maar ook een subjectief dringende reden. Daarnaast spelen ook persoonlijke omstandigheden van de werknemer een rol in de beoordeling of het OSV gerechtvaardigd is.

Zo kon het zijn dat het ontslag van een werknemer van de HEMA in het ene geval wel gerechtvaardigd was – het ging om een blik verf, de desbetreffende werknemer had een gezin waarin ook de partner een baan had –  en in het andere geval niet; deze werknemer nam ook zonder betalen een blik verf mee, maar was gezinskostwinner, had een echtgenote die gehandicapt was en zat niet zo heel erg lang van zijn pensioen af.

Dat Action veel acties heeft wordt waarschijnlijk door veel consumenten gewaardeerd. Deze actie, het ontslag van een werknemer die een plastic zakje meeneemt van 3 cent, wat hij overigens de volgende dag alsnog had afgerekend ware het niet dat hij toen op vakantie ging, kon de Kantonrechter niet waarderen. Hoewel diefstal een dringende reden kan zijn en het lik-op-stuk beleid van Action werd gerespecteerd, ging dit iets te ver.

Begrijpelijk, gezien de jurisprudentie en onbegrijpelijk, dat de advocaat van Action zijn cliënte niet tot bezinning heeft gemaand.

Soms is een negatief advies – in dit geval niet het middel van ontslag op staande voet kiezen, maar het bij een officiële waarschuwing laten – het beste advies. Deze zaak kostte Action uiteindelijk €7.200 (haar eigen juridische kosten, waaronder het honorarium van haar eigen advocaat, niet meegerekend) …. en dat voor een plastic tasje van 3 cent.

Een goede advocaat en enige momenten van bezinning, kunnen een hoop nodeloze kosten besparen.